Καλό ταξίδι Γλύκα

η συντρόφισσα Γλύκα ταξιδεύει

... γλυκός αποχαιρετισμός

Αδερφή μας, πάντα δίπλα μας στον αγώνα, μπροστάρισσα στους δρόμους σε πόλεις ανά την Ευρώπη, μανούλα άξιων τέκνων και μανούλα στη γελoιοποίηση κάθε είδους εξουσίας, με αδυναμία στους μπάτσους κάθε εθνικότητας και βαθμού.
Τρυφερή, συναισθηματική και αγαπησιάρα όπως κάθε άναρχη ύπαρξη, έφυγε για ταξίδι μακρινό, πλήρης ημερών. Γλύκα, εμείς θα σ'αγαπάμε πάντα! Γλύκα, αυτοί δεν θα μπορέσουν να σε ξεχάσουν ποτέ!

Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΟΥ











Γειά σου συντρόφισσα.
Έφυγες περήφανη στην αγκαλιά των συντρόφων σου.

Με το Ντικ, Σκάμπυ και τον Κανέλλο να ρίχνετε και καμια ματια εδώ κάτω, μπαγάσηδες...

Αν δεν σας κάψει το γέλιο μας,
θα σας πνίξει το δάκρυ μας

ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΕΝΙΣΧΥΣΗΣ ΣΤΟΥΣ ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΟΥΣ ΤΗΣ ΕΞΕΓΕΡΣΗΣ ΤΟΥ ΔΕΚΕΜΒΡΗ

Βιντεο, Η εξέγερση δεν είναι ουτοπία...Δεκέμβρης 2008

Βίντεο για την κοινωνική εξέγερση του Δεκέμβρη απο τους Α/Α μέσα και έξω απο σχολεία και σχολές

Προβολη-συζήτηση για τη εξέγερση του Δεκέμβρη

Προβολη-συζήτηση για τη εξέγερση του Δεκέμβρη
Αθήνα, Σάββατο 28 Μαρτίου 2009, 19:00, Πολυτεχνείο, κτ. Γκίνη

Κανένα διάλογο με αυτούς που σκοτώνουν τη ζωή!

Σκάμπυ-Κανελος

Ο κανελί σκύλος της αναρχίας
O Σκάμπυ δε διστάζει να συμμετάσχει ενεργά σε οδομαχίες και να αψηφήσει το χημικό πόλεμο των σωμάτων καταστολής. Για τις περιπέτειές του στις "θερμές" μέρες που ακολούθησαν τη δολοφονία του καθηγητή Τεμπονέρα από παρακρατικούς της ΝΔ μας πληροφορεί το 3ο τεύχος της εφημερίδας "Εξέγερση" ( έκδοση της Συσπείρωσης Αναρχικών, 1991):
«Κι όμως ζει!
Διαψεύδουμε την είδηση της "Επικαιρότητας" (14/1/91) ότι ο αγαπητός μας Θανάσης ή Θανάσαρος ή Σκάμπυ υπήρξε το 6ο θύμα της κρατικής καταστολής.
Με ενεργό συμμετοχή στις πορείες, διαδηλώσεις και συγκρούσεις των αναρχικών με το κράτος, ο φίλος μας τραυματίστηκε την Πέμπτη 10 Γενάρη από δακρυγόνο που έριξαν εναντίον του - ποιοι άλλοι; - οι άσπονδοι εχθροί του μπάτσοι. Λιποθύμησε από το τραύμα και τα δακρυγόνα, αλλά μετά από βοήθεια και περίθαλψη που του δόθηκε συνήλθε.
Την επόμενη μέρα έδωσε πάλι το αγωνιστικό του παρόν στα οδοφράγματα σε πείσμα των εχθρών του... Για την ιστορία ο Θανάσης ήταν παρών και στην κατάληψη του Πολυτεχνείου το Γενάρη του 1990 απ' όπου έφυγε τελευταίος.
Ζεί λοιπόν! Και δεν μπορούμε παρά να εκφράσουμε τη χαρά μας, που εξακολουθεί να βρίσκεται ανάμεσά μας με την ιδιαίτερα αξιοπρόσεκτη και αγαπητή παρουσία του.
Μπάτσοι πουλημένοι, ο Σκάμπυ δεν πεθαίνει!».



(Ελευθεροτυπία, 10/12/1995

Κανέλλος

Κανέλλος 1 Μάρτη 2007

Μπαγάσας

Ρε μπαγάσα...περνάς καλά εκεί πάνω;

Αφήνω πίσω τις αγορές και τα παζάρια
Θέλω να τρέξω στις καλαμιές και τα λιβάδια
Να ξαναγίνω καβαλάρης
και ξαναέλα να με πάρεις, ουρανέ
Για δεν υπήρξα κατεργάρης
και τη χρειάζομαι τη χάρη σου, μωρέ
Ρε μπαγάσα, περνάς καλά κει πάνω
Μιαν ανάσα γυρεύ-ω για να γιάνω
Δεν το πιστεύω να με χλευάζεις
Σα σε χαζεύω δε χαμπαριάζεις
Πρότεινέ μου κάποια λύση, δε θα σου παρακοστίσει
Και θα σου φτιάχνω τραγουδάκια
με τα πιο όμορφα στιχάκια στο ρεφρέν
Για το χαμένο μου αγώνα
που τ' αστεράκια μείναν μόνα να τον κλαιν

Αφήνω πίσω το σαματά και τους ανθρώπους
Έχω χορτάσει κατραπακιές και ψάχνω τρόπους
Πώς να ξεφύγω από τη μοίρα
και έχω μέσα μου πλημμύρα, ουρανέ
Για δεν υπήρξα κατεργάρης
και θα το θες να με φλερτάρεις, γαλανέ

Ρε μπαγάσα, περνάς καλά κει πάνω
Κάνε πάσα και μια ματιά και χάμω
Κει πού κοιμάσαι και αρμενίζεις
ξάφνου αστράφτεις και μπουμπουνίζεις
Κι ό,τι σου 'ρθει κατεβάζεις, μη θαρρείς πως με ταράζεις
γιατί σου φτιάχνω τραγουδάκια...
με τα πιο όμορφα στιχάκια...

Νικόλας Άσιμος

Σύντροφε Κανέλο είσαι πάντα μαζί μας.

Ο σύντροφος Κανέλος δεν άντεξε. Είπε ένα τεράστιο «ευχαριστώ» στους συντρόφους που εδώ και καιρό γιάτρευαν τις πληγές του και φρόντιζαν τα γηρατειά του και επέστρεψε στο Πολυτεχνείο. Το πάθος του για τη λευτεριά, η πολύχρονη εμπειρία του και η άριστη γνώση του κέντρου της Αθήνας θα κατευθύνουν τις λυσσαλέες μάχες που θα διεξαχθούν στα πλαίσια του κοινωνικού πολέμου.

Σύντροφε Κανέλο είσαι πάντα μαζί μας.

μαύροι σκύλοι

Έφυγε ο σύντροφος Κανέλλος

Στον σύντροφο Κανέλο, του χρωστάγαμε να πεθάνει με αξιοπρέπεια που την κέρδισε με τους αγώνες του και όπως εζησε στα χέρια των συντρόφων του και συναγωνιστών του και όχι του μπόγια όπου τον πέταξαν πέρυσι εξαιτίας των γηρατιών του, εγκληματικά, ψυχρά και τεχνοκρατικά οι τσανακογλύφτες της εξουσίας.

Η επιθυμία του σύντροφου Κάνελλου να ζήσει και να πεθάνει νικητής, στα χέρια των συντρόφων και φίλων του, και να επιστρέψει για πάντα στο χώρο που αγάπησε και τον αγάπησαν, εκεί όπου πέρασε όλη του τη ζωή με δική του βούληση (προστατεύοντας με αυταπάρνηση το Πολυτεχνείο μέρα νύχτα, για πάνω από μια δεκαετία), εκπληρώθηκε.

Στις 2 Ιούλη του 2008, ο σύντροφος Κανέλλος με την συμμετοχή πολλών συντρόφων και φίλων του, επέστρεψε για πάντα στο χωρο του και στην αθανασία.

Πισω ρουφιάνοι, εμπρός για πάντα Κανέλλο!

Θα σε έχουμε για παντα στο μυαλό μας. Ευχαριστούμε.

Περισσοτερα στην αρχικη δημοσιευση εδώ

Μακρονήσι 60 χρόνια μετά...

Τη Κυριακή 25 Μάη σύντροφοι, συντρόφισσες από όλα τα μετερίζια βρεθήκαν εκεί για να τιμήσουν τους κρατούμενους αγωνιστές του Μακρονησιού, τους δολοφονημένους φαντάρους χωρίς οπλα, τις γυναίκες και τα παιδιά, που βρέθηκαν εκεί με τη βία και να δώσουν υπόσχεση ότι τίποτα δεν τέλειωσε, όλα συνεχίζονται!

Η τυπική εκδήλωση μνημόσυνο διοργανώθηκε με ευθύνη ΚΚΕ. Οι οδηγίες που είχαν δοθεί στο τύπο σχετικά με το τόπο αναχώρησης ήταν λάθος αλλά και για πρώτη φορά το πλοίο δεν περίμενε το καθιερωμενο μισάωρο για να φτάσουν όλοι. Για πρώτη φορά δεν υπήρχαν σε κάποια σημεία άνθρωποι για να οδηγήσουν το κόσμο στη προβλήτα. Για πρώτη φορά πρώην κρατούμενοι υπερήλικες πια και κόσμος που ήθελε να φτάσει στο Μακρονήσι έμεινε απέξω από το καράβι, που όπως έλεγαν στο Λαύριο ναυλώθηκε με 10.000 ευρώ από το ΚΚΕ, ειδικά για να προσεγγίσει το κολαστήρι, εως τωρα το καραβι που πηγαινε στο Κολαστηρι με παρεμβαση των σωματείων εργαζομενων Πειραιά και των αντιστασιακων οργανωσεων παραχωρουνταν χωρις ναυλο. Ήταν η πρωτη φορά που το πλοίο έφευγε από το Λαυριο και οχι από το Πειραιά και η πρώτη φορά που δόθηκαν χρηματα σε εφοπλιστη για το ναύλο του.!

Αποτέλεσμα πολλοί να ψάχνουν λάντζες και άλλα μεσα για να φτάσουν στο Μακρονήσι και τελικά τα κατάφεραν...

Εκεί τους περίμενε το λιμενικό...πρωτόγνωρο κι αυτό για όσους και όσες έχουν ξαναπάει όπως και οι καταπατητές κτηνοτρόφοι... (προσωρινοί "ιδιοκτήτες" του νησιού μέχρι να πλακώσουν οι μεγαλοεργολάβοι) που με απειλητικό ύφος και τατουάζ στα μπρατσα με το δικέφαλο αετό, τους υπενθύμιζαν ποιοι κάνουν "κουμάντο" στο νησί και πως το καταστρέφουν. Αυτοί οι κτηνοτρόφοι καταπατητές συνηθίζουν να απειλούν ανθρώπους και με τη φράση γεμάτη νόημα "εκτός απο τη Μακρόνησο, υπαρχει και ο Γραμμός..." ( σ.σ εκτος όμως απο τη Μακρόνησο υπαρχει και η πηγάδα..)

Στη καθιερωμενή τυπική εκδήλωση που διοργανώθηκε από τη ΠΕΚΑΜ (πανελλήνια ένωση κρατουμενων αγωνιστων Μακρονήσου) με αξιομνημόνευτη συναίνεση και μιας και η δημοκρατία τους δεν θέλει να "αναμοχλεύει" πάθη που δημιούργησε, απουσίασαν όλα τα κόμματα ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΚΚΕ , ΣΥΡΙΖΑ , κανένα δεν έστειλε εκπρόσωπο, τελευταία φορά που έστειλαν ήταν το 2006... από τότε και μιας και οι κρατούμενοι αγωνιστές φεύγουν σιγά-σιγά θεωρούν οτι δεν έχουν να βγάλουν πολιτική υπεραξία και ψήφους. Αλλωστε την πολιτική υπεραξία και όχι μόνο την έχουν βγάλει με τη συμφωνία της Βάρκιζας, τον εμφύλιο, τις εκτελέσεις, τις εξορίες, την εξόντωση ολόκληρου του κινήματος, των αγωνιστών, την εξόντωση ενός λαού που πόθος του ήταν η ελευθερία, η αυτοοργάνωση και η λαοκρατία... πράγματα ανεπιθύμητα και επικίνδυνα για την εξουσία και τα τσιράκια της.

Η παρέμβαση που έγινε στο κολαστήρι του Μακρονησιού και τα πανό που σηκώθηκαν έκαναν τους κρατούμενους αγωνιστές να θυμηθούν γιατί πολέμησαν, γιατί φυλακίστηκαν, να σταθούν δίπλα τους και να βγαλουν φωτογραφίες, να λάμψει η ελπίδα στα μάτια τους. Τίποτα δεν χάθηκε όλα συνεχίζονται!

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΕΔΩ

Καλαμάτα-Μέρες ταξικής μνήμης

Καλαμάτα Μέρες ταξικής μνήμης
Τρεις κι ο Σκυλος